سابقه و هدف: مولکول فریتین با وزن مولکولی 450 کیلودالتوم، پروتئین اصلی ذخیره کننده آهن می باشد که از 24 زیرواحد شامل زنجیره های سبک و سنگین تشکیل شده است و هر مولکول آن می تواند 4500 اتم آهن فریک را در خود ذخیره نماید. هدف این مطالعه، تعیین تخلیص فریتین با درجه خلوص بالا جهت استفاده در سیستم های تشخیصی و تحقیقاتی می باشد.مواد و روشها: در این مطالعه با استفاده از حرارت دادن بافت هموژنیزه شده کبد در دمای 75 درجه سانتیگراد، رسوب دادن با سولفات آمونیوم و کروماتوگرافی ژل فیلتراسیون با سفادکس G-200، فریتین از این بافت استخراج و تخلیص گردید. به منظور افزایش درجه خلوص فریتین کروماتوگرافی چرخشی مورد استفاده قرار گرفت. پروتیین حاصل، در ژل پلی آکریلامید در مجاورت سدیم دو دسیل سولفات الکتروفورز گردید .(SDS-PAGE) از آزمون الایزا و رنگ آمیزی ژل با پتاسیم فری سیانید برای اطمینان از حصول فریتین و از رنگ آمیزی ژل با نیترات نقره جهت اطمینان از درجه خلوص فریتین استفاده شد. جهت تأیید وجود زیرواحدهای 19 و 21 کیلودالتون، فریتین حاصله در شرایط احیاء در حضور 2- مرکاپتو اتانول الکتروفورز شد.یافته ها: در این روش فریتین کاملا خالص بدست آمد و بازده این روش 100 میکروگرم فریتین به ازای هر گرم بافت تازه کبد بود. الکتروفورز فریتین در شرایط احیاء در حضور 2- مرکاپتو اتانول، وجود زیرواحدهای 19 و 21 کیلو دالتون را در این پروتئین تائید نمود.نتیجه گیری: روش مورد استفاده جهت استخراج و تخلیص فریتین از بافت کبد منجر به تولید فریتین با درجه خلوص بسیار بالا گردید که برای استفاده در زمینه های تشخیصی و تحقیقاتی مناسب بوده و بازده این روش نسبت به مطالعات دیگر قابل قبول می باشد.

تعادل منفی انرژی (NEB) در گاوهای شیری پرتولید در چند هفتة نخست پس از زایمان رخ می دهد و به دلیل اثرگذاری منفی بر باروری و سلامتی اهمیت اقتصادی زیادی در گله های گاو شیری دارد. بنابراین، شناسایی هر چه بهتر سازوکارهای تنظیمی مؤثر در این اختلال سوخت وسازی (متابولیکی) اهمیت دارد. یکی از عامل های تنظیمی مؤثر در NEB، miRNAها هستند. به رغم اهمیت NEB، سازوکارهای تنظیمی مربوط به miRNAها در این دوره به خوبی شناخته نشده اند. در این بررسی داده های miRNA-seq مربوط به بافت کبد هشت گاو شیری هلشتاین موجود در بخش GEO بانک اطلاعاتی NCBI برای شناسایی miRNAها و ایزومیرهای جدید تجزیه وتحلیل شدند. در مجموع، 291 miRNA جدید که ژن همتا (همولوگ) در دیگر گونه ها داشتند، و 164 miRNA جدید بدون همتا شناسایی شد. بررسی عملکرد ژن های هدف miRNAهای شناسایی شده نشان داد، این ژن ها در مسیرهای زیستی (بیولوژیکی) مرتبط با NEB نقش دارند. افزون بر این 446 ایزومیر و 95 miRNA* جدید برای نخستین بار در ژنگان (ژنوم) گاو گزارش شد. یافته های به دست آمده از این بررسی اطلاعات جدیدی برای درک بهتر نقش تنظیمی miRNAها در NEB فراهم می کند.

در این پژوهش، کبد 10 قطعه ماهی کپور علفخوار مورد مطالعه ماکروسکوپی و میکروسکوپی قرار گرفته است. جهت مطالعه میکروسکوپی، از کبد ماهیان مورد مطالعه به روش معمول تهیه مقاطع بافتی، برش هایی به ضخامت 5 تا 6 میکرومتر تهیه گردید. برش ها علاوه بر رنگ آمیزی H&E مورد رنگ آمیزی های اختصاصی PAS و هماتوکسیلین آهن وایگرت نیز قرار داده شدند. نتایج ماکروسکوپی نشان داد که کبد این ماهی در قسمت قدام حفره شکمی، از دو قطعه چپ و راست ضخیم و پهن تشکیل شده است. از هر یک از قطعات، کشیدگی نازکی به طرف انتها و خلف روده امتداد یافته که در انتها به هم متصل می شوند. نتایج میکروسکوپی نشان داد که سطح خارجی کبد توسط کپسول بسیار ظریفی پوشیده شده که استطاله هایی به داخل بافت کبد نفوذ کرده ولی لوبولاسیون مشخص و کاملا مجزایی را ایجاد نمی کند. ساختار هر لوبول از یک سیاهرگ مرکزی، طناب های کبدی و سیتوزوئیدها تشکیل شده و در دیواره سینوزئیدها، سلول های کوپفر در بین سلول های آندوتلیال مشاهده گردید. همچنین مشاهدات میکروسکوپی نشان داد که بخشی از غده پانکراس به همراه شاخه هایی از ورید باب وارد بافت کبد شده و تا عمق پارانشیم کبد امتداد می یابد. پانکراس در بافت کبد از دو بخش برون ریز و درون ریز تشکیل شده است. بخش برون ریز پانکراس این ماهی از نظر ساختار بافتی با آسینی های سروزی غده پانکراس پستانداران کاملا متفاوت بوده و از توده های سلولی سروزی که در مرکز هر یک از آنها شاخه ظریفی از ورید باب قرار دارد، تشکیل شده است. بخش درون ریز پانکراس با جزایر لانگرهانس توسط کپسول همبندی ظریفی از بخش برون ریز پانکراس جدا شده و به شکل توده های سلولی کروی و روشن در میان بخش برون ریز پانکراس قرار دارند. در رنگ آمیزی H&E، فقط سلول های A یا a با هسته هایی بیضی شکل، بزرگ و یوکروماتین و سلول های B یا b یا هسته هایی کروی، کوچک و هتروکروماتین قابل تمایز بودند. مجرای مشترک هپاتوپانکراس در بخش میانی حباب روده ای باز می شود. هر چند نتایج بدست آمده از این تحقیق بیانگر وجود شباهت های زیادی بین ساختار مرفولوژیک و هیستولوژیک کبد و پانکراس ماهی کپور علفخوار با دیگر گونه های ماهیان مانند ماهی شش دار (استوسکوپف 1993) و ماهی سرچرب (یوکوس و کان 2001 و تاکاشی 1982) می باشد. لیکن تفاوت های ساختاری قابل توجهی نیز مشاهده گردید (12، 13، 14).

در این مقاله، مدل ریاضی کاملی برای تحلیل حرارتی بافت کبد در گرمادرمانی سرطان کبد به وسیله لیزر (LITT) ارائه شده است. در مدل ارائه شده، برای اولین بار از روش تحلیلی تقریب انتشار به منظور مدلسازی تشعشعی بافت استفاده شده است. مدلسازی انتقال حرارت در بافت زنده با استفاده از مدل پنس و با لحاظ کردن اثر تغییرات ضرایب حرارتی و ضریب تراوش خون با دما انجام شده، همچنین اثر ذوب چربی بر توزیع دما به وسیله روش انتالپی در نظر گرفته شده است. در این محاسبات، بافت تومور به شکل کره ای در میان بافت سالم در نظر گرفته شده است. در نهایت با حل معادلات غیرخطی حاصل با استفاده از روش عددی حجم محدود، توزیع دما در بافت طی گرمادرمانی در زمان های مختلف محاسبه شده است. مقایسه نتایج حاصل با نتایج به دست آمده از طریق آزمایش حاکی از دقت قابل قبول محاسبات است. به علاوه با استفاده از نتایج حاصل، اثر پارامترهای مختلف نظیر مشخصات لیزر و تغییرات ضرایب اپتیکی بر محدوده اثرگذاری لیزر بررسی شده است. نتایج حاصل می تواند راهگشای پزشکان در یافتن یک روند LITT بدون خطر برای از بین بردن بافت سرطانی بدون آسیب رساندن به بافت سالم باشد.

زمینه ی مطالعه: مطالعه بافت­ زایی و بافت­ شناسی اندام­ های مختلف، یک روش آزمایشگاهی مفید و کاربردی جهت دستیابی به اطلاعات پایه و کارآمد در راستای آشنایی دقیق­ تر با روند رشد و نمو اندام­ ها در طول دوره­ ی جنینی، شکل و نوع ساختارهای آن در هر مرحله از این دوره و همچنین آشنایی با ساختار بافتی در گونه­ های مختلف جانوری بوده­ است. با توجه به قابلیت موجود در این دست مطالعات، ما می­ توانیم از آن به عنوان یک روش کاربردی دقیق برای به­ دست آوردن زمان­ بندی­ های حساس تشکیل هر اندام و شناخت بهتر ساختار بافتی آن استفاده نمائیم. هدف: مطالعه روند بافت­ زایی کبد در جنین قرقاول بود. روش کار: شصت تخم نطفه­ دار در دستگاه جوجه­ کشی قرار داده شد و از روز 5 تا آخر دوره انکوباسیون نمونه­ گیری انجام شد. نمونه­ های کبد اخذ شده در محلول بافر فرمالین 10 درصد فیکس و مقاطع بافتی تهیه شده به روش­ های هماتوکسیلین و ائوزین و پریودیک اسید شیف و تری کروم ماسون رنگ آمیزی شدند. نتایج: در این مطالعه پارانشیم کبد و تغییرات سلول­ های کبدی و ذخیره گلیکوژنی آن­ ها و نیز زمان ظهور کانالیکول­ ها، مجاری صفراوی، سیاهرگ­ های مرکزی و فضاهای پورت مورد بررسی قرار گرفت. کانالیکول­ های صفراوی در روز پنجم و سلول کوپفر در روز هشتم دوره انکوباسیون مشاهده شدند. واکنش مثبت به رنگ آمیزی پاس در روزهای اول دوره فقط در هپاتوسیت­ های مرکزی قابل رویت بود اما از روز نهم به بعد در تمام سلول­ های کبدی به چشم می­ خورد. این در حالی بود که تا آخر دوره دو بار کاهش در واکنش پاس ملاحظه گردید. نتیجه گیری نهایی: اختلاف در روزهای شکل­ گیری اندام­ ها و ساختارهای مختلف در پرندگان گوناگون، به اختلاف در طول دوره انکوباسیون و یا اختلافات گونه­ ای مربوط می­ شود. در این تحقیق به عنوان اولین مطالعه بر روی بافت­ زایی کبد قرقاول، شکل­ گیری این ارگان از روز پنجم تا آخر دوره جنینی بررسی شد و مشاهده گردید که روند تکامل و بافت­ زایی کبد تا روز هجدهم دوره به اتمام می رسد.

مقدمه: ایسکمی- پرفیوژن مجدد (IR) کلیوی یکی از علل شایع آسیب حاد کلیوی می باشد. این شرایط سبب اختلال در عملکرد اندام های دوردست (remote organ) مانند ریه، قلب و کبد نیز می گردد. لذا در این مطالعه اثر لکوسیت ها بر میزان گلوتاتیون بافت کبد به دنبال آسیب ناشی از ایسکمی- پرفیوژن مجدد کلیوی، مورد بررسی قرار گرفت.مواد و روش ها: موش های سوری Inbred در دو گروه کنترل و IR کلیوی دوطرفه که 50 دقیقه ایسکمی و به دنبال آن 3 ساعت پرفیوژن مجدد را تحمل کردند، قرار گرفتند. سپس نمونه خون و نمونه کبد موش ها در شرایط بیهوشی جمع آوری گردید. لکوسیت ها از خون جدا شده و به دو گروه گیرنده منتقل شدند: به این ترتیب که موش های گروه "گیرنده کنترل" لکوسیت های گروه کنترل و موش های گروه "گیرنده IR" لکوسیت های گروه IR را دریافت نمودند. بعد از 24 ساعت نیز تمامی موش های گیرنده بیهوش گردیده و نمونه های خون و کبد آنها جمع آوری شد.نتایج: در گروه موش های گیرنده IR نسبت به گروه موش های گیرنده کنترل گلوتاتیون (GSH) به طور معنی دار کاهش یافت.نتیجه گیری: این نتایج نشان داد که آسیب کبدی ناشی از انتقال لکوسیت ها به دنبال ایسکمی- پرفیوژن مجدد کلیوی، احتمالا به سبب القای استرس اکسیداتیو در این بافت انجام می شود.

مقدمه: کروم (Cr3) به عنوان یک ماده مغذی لازم برای متابولیسم طبیعی کربوهیدرات ها و لیپیدهاست. کروم سه ظرفیت، وارد ترکیبات فعالی از فاکتور تحمل گلوکز می گردد که می تواند عمل انسولین را تقویت کند، از این رو در افراد NIDDM از مکمل کروم جهت درمان بیماری دیابت استفاده می گردد، این امر در حد غلظت های خیلی پایین (میکرومولار) موثر است ولی در غلظت های خیلی بالا کروم دارای خاصیت توکسیک و کارسینوژنیک می باشد. در مطالعات In Vivo نیمی از کل کروم تجویزی در هسته هپاتوسیت ها یافت شده است. در این بررسی اثرات دوزهای مزمن و حاد کروم کلراید بر روی بافت کبد رت مورد مطالعه قرار گرفته است.مواد و روش: در این مطالعه تجربی آزمایشگاهی، رت ها به دو گروه مورد آزمایش و کنترل تقسیم شدند. رت های مورد آزمایش تحت تزریق داخلی صفاقی دوز مزمن 2 میلی گرم کروم کلراید به ازای هر کیلوگرم وزن بدن رت در مدت 30 و 60 روز و دوز حاد 400 میلی گرم کلرم کلراید در مدت 1 روز قرار گرفتند، به رت های کنترل سرم فیزیولوژی نرمال سالین تزریق شد. بعد از پایان دوره تزریق، رت ها را بیهوش کرده و قسمتی از کبد حیوان را درآورده و از طریق تهیه برش و رنگ آمیزی و مطالعه توسط میکروسکوپ نوری مورد مطالعه قرار گرفتند. نتایج: مطالعات بافتی کبد رت های مورد آزمایش نشان داد رت هایی که تحت تزریق داخلی صفاقی دوز مزمن 2 میلی گرمی کروم کلراید به ازاء هر کیلوگرم وزن بدن رت به مدت 30 روز بوده اند باعث فیبروز اطراف عروق (2+)، فیبروز متوسط بین لبولی و ارتشاح سلول های آماسی اطراف عروق گردید، دوز مزمن 60 روز باعث فیبروز شدید بین لبولی و اطراف عروقی (3+) و ارتشاح زیر کپسولی شد. هم چنین رت هایی که تحت تزریق داخلی صفاقی دوز مزمن حاد 400 میلی گرم کرم کلراید به ازای هر کیلوگرم وزن بدن رت قرار داشتند بعد از مدت 1 روز، باعث ارتشاح متوسط اطراف عروق، ارتشاح لنفوسیت های اطراف عروق و تجمع نوتروفیل زیر کپسول گردید. بحث: با توجه به نتایج حاصل از آزمایش ها به نظر می رسد که کروم در غلظت های خیلی پایین برای زندگی لازم و ضروری است ولی برای بسیاری از ارگان ها به ویژه بر روی کبد در غلظت های بالاتر توکسیک و کارسینوژنیک می باشد.

زمینه و هدف: فلزات سنگین مانند مس در غلظت های پایین نیز می توانند به بافت موجودات زنده آسیب بزنند. با توجه به غلظت بالای مس در کبد نوزادان و اهمیت موضوع تکامل کبد جنین این مطالعه با هدف بررسی اثر سولفات مس بر بافت کبد جنین موش صحرایی انجام شد. روش کار: در این مطالعه تجربی از تعداد 48 سر موش صحرایی نژاد ویستار نر و ماده با محدوده وزنی 250-200 گرم استفاده شد. قبل از بارداری موش های بالغ ماده به صورت تصادفی به چهار گروه کنترل و تجربی سولفات مس تقسیم شدند. گروه های تجربی به ترتیب، 25/0، 5/0 و 1گرم سولفات مس در هر1000گرم غذای استاندارد به مدت 2 هفته قبل از جفت گیری و طی دوره بارداری دریافت کردند. در روز 21 بارداری حیوانات کشته و جنین ها از رحم موش های ماده خارج گردیدند. کبد جنین ها به منظور مطالعات بافت شناسی پس از گذراندن مراحل تهیه بافت با هماتوکسیلین و ائوزین رنگ آمیزی شد. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSSدر سطح معنی داری 0/05Pصورت گرفت. یافته ها: میانگین طول سری-دمی در گروه کنترل در مقایسه با گروه های تجربی 1 و 3 تفاوت معنی داری نشان داد(0/05>P). بررسی های بافت شناسی نشان داد که تکامل کلونی های سلول های خونی در گروه تجربی2 سریع تر از گروه کنترل است. تغییرات نسبتاً شدیدی در هپاتوسیت های گروه های تجربی 2 و 3 در مقایسه با گروه کنترل مشاهده شد (0/05>Pنتیجه گیری: سولفات مس در دوزهای متوسط و بالاتر می تواند اثرات مخربی بر بافت و سلول های کبد جنین داشته باشد. این تغییرات و آسیب ها می تواند تابعی از میزان دوز مصرفی، مدت زمان و دوره مصرف سولفات مس باشد.